3 - امام پيشين امام علمش را فقط از امام پيشين خود مىگيرد . و فقط نزد او درس مىخواند . و اين علم ، ميراثى است منحصر و مخصوص به خود آنها . در عين حال ، به برخى از شاگردان هم به مقدار استعداد و ظرفيت آنها مىآموزند . و در اين زمينه ، روايات بسيارى در دست است . « 1 » 4 - آگاهى و تجربيات شخصى بدون ترديد ، هر يك از ائمهء اهل بيت در زندگى خود داراى تجربه‌هايى شخصى بودند كه به آنها تواناييهاى علمى خاص مىبخشيد . اين تجربه‌ها بستگى به نقش هر يك از آنان در بناى حيات انسانى داشت ؛ نقشى كه در مجموع زندگى ائمه ، هر يك كامل كنندهء ديگرى بود و تحت يك اراده ، هدفى واحد را دنبال مىكرد . هر چند كه در هر دوره‌اى به وسايل و عناصر خاص خويش متكى بود . « 2 » مثلًا امام على ( ع ) عمل سياسى و فنون جنگيدن را با آگاهى و دقت تمام تجربه كرد و سنتهاى الهى و قوانين اجتماعى را عميقاً

--> ( 1 ) - اكثر اين نصوص در موسوعه‌هاى حديثى شيعه مثل « كافى » كلينى و « تهذيب » و « استبصار » طوسى و « بحار الانوار » مجلسى و جز اينها آمده است و اين موضوع يكى از پايه‌هاى مهم مذهب اهل بيت است . ( 2 ) - نگا : سيد محمد باقر صدر ، « ائمة اهل البيت وحدة هدف وتنوع ادوار » .